ក្តាន់ស៊ីកា

ក្តាន់ស៊ីកា (Sika deer) ដែលមានឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រថា Cervus nippon ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា ក្តាន់ជប៉ុន គឺជាប្រភេទសត្វក្តាន់ដែលមានមាឌមធ្យម មានប្រភពដើមមកពីតំបន់អាស៊ីខាងកើត (ដូចជា ប្រទេសជប៉ុន ចិន និងរុស្ស៊ី)។

ខាងក្រោមនេះជាព័ត៌មានលម្អិតអំពីសត្វក្តាន់ស៊ីកា៖

លក្ខណៈរូបរាង

• ទំហំ និងទម្ងន់៖ មានកម្ពស់ចន្លោះពី ៥០ ដល់ ១១០ សង់ទីម៉ែត្រ ត្រឹមស្មា។ ញីមានទម្ងន់ចន្លោះពី ៣០ ដល់ ៤០ គីឡូក្រាម ចំណែកឯឈ្មោលមានមាឌធំជាង ដែលអាចមានទម្ងន់រហូតដល់ទៅ ១០០ ដល់ ១៧០ គីឡូក្រាម (អាស្រ័យលើប្រភេទរង)។
• ពណ៌សម្បុរ៖
• • រដូវប្រាំង/រដូវក្តៅ៖ មានរោមពណ៌ត្នោតលឿង ឬក្រហមក្រម៉ៅ និងមានអុចៗពណ៌សយ៉ាងច្បាស់នៅលើខ្នង (មើលទៅដូចផ្កា cherries ឬផ្កា plum)។
  • រដូវរងា៖ រោមរបស់វាដូរទៅជាពណ៌ប្រផេះក្រម៉ៅ ឬខ្មៅ ហើយអុចពណ៌សនឹងរលុបបាត់ ឬមើលមិនសូវច្បាស់។
• កន្ទុយ និងគូទ៖ មានដុំរោមពណ៌សនៅចំកណ្តាលគូទរាងដូចបេះដូង ដែលព័ទ្ធជុំវិញដោយរោមពណ៌ខ្មៅ។ រោមពណ៌សនេះនឹងរីកធំឡើងនៅពេលវាមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ឬផ្តល់សញ្ញាអាសន្ន។
• ស្នែង (មានតែសត្វឈ្មោល)៖ ស្នែងរបស់វាដុះត្រង់ទៅលើ និងមានមែកធាង (ជាទូទៅមានពី ៣ ទៅ ៤ខ្នែងក្នុងមួយចំហៀង)។

ទីជម្រក និងការចែកចាយ

• តំបន់ដើមកំណើត៖ រស់នៅក្នុងព្រៃក្រាស់ និងតំបន់ភ្នំនៃប្រទេសជប៉ុន ចិន កូរ៉េ និងភាគខាងកើតប្រទេសរុស្ស៊ី។
• តំបន់ដែលត្រូវបាននាំចូល៖ បច្ចុប្បន្នត្រូវបានគេនាំយកទៅលែង និងបង្កើតជាហ្វូងនៅក្នុងព្រៃនៃបណ្តាប្រទេសមួយចំនួនដូចជា ចក្រភពអង់គ្លេស បារាំង នូវែលសេឡង់ និងសហរដ្ឋអាមេរិក (ជាពិសេសនៅរដ្ឋ Maryland និង Texas)។

ទំនៀមទម្លាប់ និងអាកប្បកិរិយា

• ការបញ្ចេញសំឡេង៖ វាជាប្រភេទសត្វក្តាន់ដែលពូកែស្រែក ឬបញ្ចេញសំឡេងជាងគេ។ វាអាចធ្វើសំឡេងបានរហូតដល់ ១០ បែប ខុសៗគ្នា រាប់ចាប់តាំងពីសំឡេងហួចខ្លីៗ រហូតដល់សំឡេងស្រែកខ្លាំងៗនៅរដូវបន្តពូជ។
• របបអាហារ៖ ជាសត្វស៊ីរុក្ខជាតិជាអាហារ រួមមាន ស្មៅ ស្លឹកឈើ មែកឈើតូចៗ និងពន្លកទំពាំង។
• ក្តាន់នៅឧទ្យានណារ៉ា (Nara Park)៖ នៅក្នុងទីក្រុងណារ៉ា ប្រទេសជប៉ុន ក្តាន់ស៊ីកាត្រូវបានចាត់ទុកជាសត្វតំណាងដ៏សក្តិសិទ្ធិរបស់អាទិទេពក្នុងជំនឿ Shinto។ ពួកវាដើរដោយសេរីនៅជុំវិញឧទ្យាន ហើយថែមទាំងចេះ "អោនក្បាលគោរព" (Bow) ទៅកាន់ភ្ញៀវទេសចរ ដើម្បីសុំនំចំណី (នំក្រេកឃ័រសម្រាប់ក្តាន់) ទៀតផង។